Geert Noels: 'Vlaanderen moet auto van de toekomst bouwen'

Geert Noels: 'Vlaanderen moet auto van de toekomst bouwen'

In een Knack-interview geeft Geert Noels, hoofdeconoom bij Petercam, de Vlaamse politici deze week een zeer opmerkelijke tip. In plaats van elke burger een paar honderd euro belastinggeld terug te geven, zou de Vlaamse overheid misschien beter een belang in Volvo Cars kopen, stelt hij voor.

'Het staat toch min of meer te koop. Waarom zou de overheid het niet kunnen stimuleren dat de knapste koppen van Vlaanderen daar de auto van de toekomst gaan ontwikkelen? Volvo heeft nu al de beste hybride technologie, dus er is veel knowhow aan­­wezig. In plaats van te wachten tot de Chinezen en Indiërs hun auto's naar ons exporteren, zou­­den we hier evengoed kunnen werken aan de auto waar die Indiërs en Chinezen straks zelf mee willen rijden. Dát is nadenken over de volgende generaties.'

Noels lanceert dat idee in het kader van een interview in de serie Homo sapiens: gesprekken over de mens. Een paar andere fragmenten:

OVER COLLECTIEVE WAANZIN: 'Een bubble ontstaat als bepaalde aandelen op de beurs worden overgewaardeerd. Tus­sen 1996 en 2000 hebben we dat gezien op de Nasdaq: alles wat te maken had met tech­no­lo­gie was goed, de rest werd gedumpt. Dat heeft bij veel mensen uiteindelijk een fi­nan­cië­le ra­vage aangericht. Je zou je dus kunnen afvragen wat we kunnen doen om bubbles te ver­mij­den. Het punt is alleen dat we die bubbles nodig hebben om voor­uit te gaan. Zon­der de technobubble hadden wij vandaag geen Blackberry, geen iPod. Al die in­no­va­ties heb­ben we te danken aan het feit dat men­sen in korte tijd massaal veel geld hebben geïn­ves­teerd in bedrijven die met dat soort tech­no­logie bezig waren. Dankzij zulke bubbles ma­­ken wij in korte tijd grote voor­uit­gang. Zo is het altijd gebeurd. De mens heeft al­tijd voor­uit­gang ge­boekt dank­zij bubbles, zeg maar: periodes van collectieve waan­zin.'

OVER KINDERARBEID: 'Wij kunnen kinderarbeid niet ver­dra­gen, en er zijn inderdaad bepaalde aspecten van kinderarbeid die niet door de beugel kun­nen. Maar multinationals die in ontwikkelingslanden mensen tewerkstellen, zijn wel de werk­­gevers die daar de beste normen hanteren. De Nikes van deze wereld zijn een re­fe­rentie voor de lokale bedrijven. Doordat Nike fabrieken heeft in Vietnam, zijn de Viet­na­­mese be­drij­ven verplicht om hun sociale normen op te trekken. Nike verbieden om nog lan­ger in ont­wik­ke­lingslanden te werken, kan als gevolg hebben dat de situatie ver­slech­tert. Het is ge­mak­ke­lijk om te zeggen dat het een schandaal is hoe weinig Nike die men­sen betaalt, en hoe jong som­mige werknemers zijn - maar een beetje nuance zou niet slecht zijn.'

OVER ALLOCHTONE WERKLOOSHEID: 'Verplichte quota zijn geen goed idee, maar po­sitieve discriminatie zal nodig zijn. De overheid moet alvast het goede voor­beeld geven. En universiteiten moeten harder hun best doen om allochtone jon­geren aan te trek­ken. Heel be­langrijk is dat meer jongeren een voor­beeld­functie krijgen. Als jonge­ren op­kijken naar ke­rels die drugs dealen, krijg je een ne­ga­tieve spi­raal. Als jon­geren opkijken naar vrienden die stu­deren en succes heb­ben, krijg je een po­sitieve spiraal. Het verschil tussen de twee is niet altijd zo groot. De ­dealer is waarschijnlijk een bekwame ondernemer, met vol­­doen­­de charisma om men­­­sen mee te trekken. Zulke krachten in de samenleving moeten we ten goede aanwenden.'

OVER AFGUNST EN TOPLONEN: 'Ik heb een probleem met de zogenaamde gouden parachutes. Maar ik zou er­­voor wil­len pleiten dat wij in plaats van een afgunstmaatschappij een bewon­derings­maat­schap­pij zou­den creëren. Dat klinkt mis­schien nogal pater-Versteylen-achtig, maar ik meen het: jaloe­zie is een de­struc­­tief gevoel. In plaats van jaloers te zijn op mensen die meer succes hebben dan jezelf, kun je je beter afvragen wat je van hen zou kunnen leren. Die discussie rond top­lo­nen heeft voor mij te maken met af­gunst. Het is de droom van veel politici om eens te kun­nen uit­pakken met een Belgisch suc­­cesverhaal, genre Microsoft. Maar dat zou hier nooit mo­gelijk zijn. Als Bill Gates hier ge­bo­ren was, zou Microsoft niet zijn wat het vandaag is.'

Joël De Ceulaer